"Грушка"

Узрост: сярэднi, старэйшы.

Задачы: практыкаваць у хадзьбе па крузе, узгадняючы рух са словамі песні. Фарміраваць пачуццё калектывізму.

Месца правядзення: пляцоўка, зала.

Iнвентар: медальёнчык «грушка».

Змест:

   Дзеці ўтвараюць круг, у сярэдзіне якога знаходзіцца дзяўчынка ці хлопчык. Гэта i ёсць «груш­ка». Дзеці ідуць у карагодзе вакол гpyшкi i спяваюць:

Мы пасадзім грушку

Усе, усе,

Няхай наша грушка

Расце, расце.

Вырасці ты, грушка,

Вось такой вышыні,

Распусціся, грушка,

Вось такой шырыні.

Расці, расці, грушка,

Ды ў добры час.

Патанцуй, Марылька,

Паскачы для нас.

А ўжо наша грушка

Распусцілася,

А наша Марылька

Зажурылася.

А мы тую грушку

Весяліць будзем.

I з нашай Марылькай

Скакаць будзем.

   На словы «I з нашай Марылькай скакаць будзем» дзеці падыходзяць да грушкі i выконваюць разам з ей танцавальныя pyxi.

Правілы гульні: дзеці павінны выконваць танцавальныя pyxi, узгадняючы ix ca словамі песні. 

"Бярозка"

Узрост: сярэднi, старэйшы.

Задачы: практыкаваць у хадзьбе па крузе, узгадняючы рух са словамі песні. Фарміраваць пачуццё калектывізму.

Месца правядзення: пляцоўка, зала.

Iнвентар: хустачкі.

Змест:

  З ліку тых, хто гуляе, выбіраецца дзяўчынка-бярозка. Дзеці ходзяць па крузе, паклаўшы хустачкi на плячо, i спяваюць.

Бярозка белая,

Макаўка зялёная,

Летам махнаценькая,

3імой сучкаваценькая,

Дзе яна стаіць,

Там i шуміць.

   Дзяўчынка-бярозка, што стаіць у крузе, пад песню забірае ў тых, хто гуляе, хустачкі, паднімае ix над галавой, і, калі заспяваюць:

Бярозка зялёненькая,

Вясной вясёленькая,

Сярод поля стаіць,

Лicточкамі шуміць,

Грыміць, гудзіць,

Залатым вяночкам звініць, —

    Бярозка iмiтye шум лістоў, рух галінак, яна шамаціць сукенкай, махае над галавой хустачкамі. Пад прыгаворку: «А восенню кapaнi ў бярозкі засынаюць, лісточкі ападаюць!» — дзяўчынка-бярозка абыходзіць карагод i кожнаму на плячо кладзе яго хустачку.

Правілы гульні: хустачкі ў тых, хто гуляе, павінны ляжаць свабодна, каб дзяўчынка-бярозка змагла лёгка ix узяць.

"Агароднік"

Узрост: сярэднi, старэйшы.

Задачы: удасканальваць навыкі хадзьбы па крузе, бег, змяняючы тэмп i напрамак. Развіваць увагу.

Месца правядзення: пляцоўка, зала.

Iнвентар: не патрабуецца.

Змест:

Кожны з дзяцей называе сябе якой-небудзь гароднінай: рэпай, рэдзькай, цыбуляй, морквай, радыскай i г. д. i становіцца ў круг. Адзін з дзяцей выбіраецца агароднікам. Ен выходзіць на сярэдзіну круга і стукае палкай аб зямлю. У яго пытаюцца:

-Хто там?

-Агароднік!

-За чым прыйшоў?

-За рэпай!

Пасля такога адказу ўсе вядуць карагод i спяваюць:

Зверху рэпа зялёная,

У сярэдзіне тоўстая,

К канцу вострая.

Хавае хвост пад сябе.

Хто да яе нi падыдзе,

Усялякі за вixop возьме.

    Агароднік павінен адгадаць, хто з дзяцей назваў сябе рэпай. Калі ён адгадае правільна, рэпа ўцякае, інакш агароднік зловіць яе i павядзе ў свой агарод.

Правілы гульні: агароднік не павінен ведаць, якое дзіця названа рэпай, адгадваць дзіця-рэпу ён можа тры разы, калі не адгадае, агародніка мяняюць.